The Amazing A's

The Amazing A's

Not all those who wander are lost – J.R.R. Tolkien (of) Niet alle dwalers bennen verdwaald – Daniel Lohues

Camper

Lauwersmeer, 2e Pinksterdag 2017

5 juni 2017

Vandaag gaan we met de camper een rondje vogels kijken in en rond de Lauwersmeer samen met nicht Ity. We gaan al vroeg op pad en beginnen in het Jaap Deensgat. O ja, 2e Pinksterdag, vlaggetjesdag in Zoutkamp. We hebben geluk, de weg is nog niet afgezet ondanks de borden. Dat is even mazzel anders hadden we een heel eind om moeten rijden.
In de hut bij de het Jaap Deensgat is het rustig. Slechts 1 andere vogelaar. Als snel zien we pullen (jonge kieviten) over het land lopen, dat is altijd mooi om te zien (we hebben niet vaak dat geluk). Voor de rest is het qua vogels matig. Grauwe ganzen, wat kluten, heel veel knobbelzwanen, een stel meerkoeten met 7 (!) jonkies, witte kwikstaart, bergeenden, rietgors en een boerenzwaluw in de hut zelf. Papa en mama zwaluw scheren door de kijkvensters in de hut van buiten naar binnen en andersom. De meest vreemde vogel is wel de andere vogelaar. Het blijkt een fransman te zijn die al enige weken op reis is langs allerlei vogelgebieden (de reis eindigt 23 juli in IJsland). Hij is nu op zoek naar een wasserette, of wij kunnen helpen. Op de camping? Nee op de Pomp was geen wasmachine was hij al geweest. In de stad is wel een wasserette, maar hoe zeg je dat nou weer in het Frans. Via internet laten we een plaatje zien, hij neemt een foto dat komt vast goed. En nee, wij hebben niet zoals in Frankrijk een mogelijk om de was te doen in de supermarché. Vervolgens gaat het gesprek over vogels. Ook die zijn we in de Franse taal niet echt matig. Gelukkig heeft ie een tablet mee met een vogelboek erop (in het Frans uiteraard). Werkt ook niet echt. Want wat is een kemphaan? Uiteindelijk komen we eruit, het is een Combattant varié. Een nieuwe waarneming op zijn lijst.

We rijden verder naar de haven van Lauwersoog. Het is laag water en dus niet veel vogels te zien op het wad. Behalve wat “agressieve” meeuwen dit vechten om een vissenkop. Een vissenkop, ja een vissenkop. Vervolgens parkeren we de camper op het einde van de dam. Ook hier is niet heel veel te zien behalve Chinese toeristen. Dan landen er een aantal visdiefjes op een reling. Poetsen, nog meer visdiefjes, nog meer poetsen. Mooi om naar te kijken.

Na de lunch vertrekken we naar de Ezumakeeg. We zitten nog niet of we worden al gewezen op de zeearend. Het zal nog niet waar zijn? Wel dus. Heel hoog in de lucht zien we de “vliegende deur” rondzweven. Wat opvalt is dat echt alle vogels en eenden onrustig zijn. Het duurt niet lang of hij/zij is uit het zicht verdwenen. En dan is het genieten van de diversiteit aan vogels en eenden. Tafeleenden, kuifeenden, heel veel bergeenden, diverse steltlopers en natuurlijk het geluid van de koekoek op de achtergrond.
We treffen opnieuw een vreemde vogel. Een Belgisch exemplaar deze keer. Of wij vogelaars zijn en weten waar Diependal ligt. Hij heeft de kaart van Nederland al afgezocht maar kan het niet vinden. Dat kan kloppen. Één van de A’s loopt met hem mee naar zijn camper en nadat de juiste kaart gevonden is wijst ze hem Diependal aan. Oooh, het is geen plaats. Nee, de plaats is Oranje en het gebied wat daar in de buurt ligt heet Diependal.
Op de kaart staan allerlei groene stippen en ook hier zit een verhaal achter. Hij heeft 3 jaar geleden zijn huis verkocht en een camper gekocht. Samen met hond Max leeft hij al 3 jaar in de camper en zwerft door Europa langs allerlei vogelgebieden om foto’s te maken. De planning is om ook de komende 2 jaar nog onderweg te zijn. Zoiets durven de A’s niet aan, toch kriebelt het wel een beetje 🙂

Dan is het opnieuw onrustig boven de Keeg. De zeearend laat zich nog een keer zien. Nu wat dichterbij en het is machtig om te zien.
Door naar de vogelhut op de Keeg. Het water staat heel laag en we zien heel veel (kleine) lopers. Het boek moet erbij want die zien we niet elke dag. Dan is het helaas weer tijd om naar huis te gaan, we hadden nog wel even willen blijven.

Als we richting Kollumerpomp rijden komen we een grijze Nissan Juke tegen. Zo één heeft (schoon)pa ook, het is hem vast. Ja ja.
’s Avonds belt (schoon)pa. Hij had ons zien rijden in de camper bij Kollumerpomp. Dus toch 🙂
Het was weer een superdag. Ity dank voor de gezelligheid, gaan we zeker nog eens doen.