The Amazing A's

The Amazing A's

Not all those who wander are lost – J.R.R. Tolkien (of) Niet alle dwalers bennen verdwaald – Daniel Lohues

Fietsen

Leontien’s Ladies Ride 2009

Zondag 9 augustus werd in Zwolle de Leontiens Ladies Ride verreden. Samen met mijn nichtje en ons beider moeders zijn wij 4 van de ruim 4000 deelneemsters. Mooi op tijd zijn we in Zwolle om aan te sluiten in de toch al wel reeds lange rij voor de start . Ik schat dat we op plek 500 staan.

Fietsen op slot en dan op weg naar het plein waar de goodie-bags worden uitgedeeld. Het is daar een drukte van belang. In de tas een verscheidenheid aan goodies, van sleutelhanger tot wasmiddel en van toiletpapier tot Tena-lady. Wij doden de tijd tot de start met het zitten en rondkijken op het plein. En vooral dat kijken is zeer boeiend. Want owee als er iets gratis te halen valt, dan zijn de dames er als de kippen bij om te graaien. Wij doen daar niet aan mee,  want a. heb je niks aan die troep en b. waar laat je het allemaal. Iets na 10-en gaan we terug naar de fietsen. Gloeiende, gloeiende, we stonden redelijk vooraan, maar nu opeens staan we op plek 2000+. De laatkomers hebben hun fietsen naast het parc fermee geparkeerd tot vlak voor de dranghekken, daar waar wij netjes de instructies van de organisatie hebben gevolgd. Soms moet je gewoon niet bescheiden en beleefd willen zijn.

Rond half 11 komt er wat beweging in de groep. Daar waar eerst wat kleinere groepen vertrekken wordt opeens de hele meute (3000) los gelaten. Dit kan niet goedgaan. We zwaaien nog even naar Leontien en draaien de brede weg op. Die wordt allengs smaller en smaller en de gevolgen laten zich raden. De eerste 4 kilometer wandelen we meer dan dat we fietsen. Het is continue op- en afstappen. Maar dan zijn we toch eindelijk Zwolle uit en komt er wat ruimte om echt te fietsen. Op het eerste rustpunt is het druk, wij besluiten door te fietsen en zo halen we in één klap ruim 500 deelneemsters in. Af en toe halen we een groepje in om wat vrij te kunnen fietsen. Nadat we iets meer dan 18 km hebben gereden komen we aan in Dalfsen. Lunchtijd, maar eerst even plassen, gelukkig hoeven we niet heel nodig, er zijn slechts 30 wachtenden voor u! We schuiven illegaal halverwege aan in de wachtrij voor de lunch. We worden langs allerlei info-stands geleid en uiteindelijk bereiken we de uitgiftepunten voor de lunch. Goed verzorgd!

Maar waar vinden we een plekje om de lunch te nuttigen? De picknickbankjes zitten vol en op het gras zitten met 2 wat oudere dames is geen goed plan (‘want dan komen we niet meer overeind’). Na wat zoeken vinden we een trap. De  500 deelneemsters die we eerder hebben ingehaald komen binnen en de wachtrij is in no-time enorm. We waren net op tijd. We zoeken de fietsen weer op en vervolgen onze tocht. Na de afsplitsing 35/65 wordt het lekker rustig op de wegen en paden. Het tempo zit er lekker in, maar dan staan we opeens voor een obstakel, een brug (of eigenlijk 2) over een stuw  van 1½ fiets breed. Dat is niet handig. Iedereen moet afstappen en omdat ze ook fietsers van de andere kant toestaan zijn er verkeersregelaars nodig om één en ander in goede banen te leiden. En de grote massa moet nog komen…..Zitten we net weer op de fiets komen we de volgende bottleneck tegen. Om bij het kneipp-rustpunt te komen (en daar wilden de oudere dames perse naar toe) moeten we een stukje tegen de stroom in fietsen en kruisen we twee keer de andere deelneemsters. Wederom niet slim. We blijven niet hangen (en met de goodie in de zak 😉 op naar Zwolle. Het tempo zit er weer goed in. Te goed blijkt,  want niet iedereen kan het echt makkelijk bijtrappen. En in plaats van ho te roepen….Nog wat draaien en keren in de stad en dan maken we ons op voor de finishfoto.

Keurig naast elkaar fietsend met een lach op het gezicht passeren we de meet. Daar word ik door de speaker bijkant van de fiets afgetrokken. Niet geheel onverwachts, want ik had mijn friese fietsshirt aan. De hele dag werd ik al aangesproken (origineel en minder orgineel) door deelneemsters en toeschouwers. En ook de speaker kan het niet laten ‘of ik uit Zeeland kom’. Nee natuurlijk niet, ik kom uit Drenthe. Hij snapt het grapje niet echt want vraagt waarom ik dan in een fries shirt rijd… Na wat gezwets kunnen we op zoek naar de auto. Nog een ererondje over de rotonde en dan zit deze Leontiens Ladies Ride erop. Als we dan een keer konden fietsen ging het best goed, maar of wij er volgend jaar weer bij zijn… Teveel situaties met een groot risico waarbij het fout kan gaan (en nu was het nog droog!). En daarbij komt dat slechts 10% naar het goede doel gaat (waar blijft de overige €20,00?, dat zijn vast niet allemaal organisatie-kosten).